spontane.doc

an itibariyle, bir an için aklımdan geçen ve bittabi birbirleriyle alakalı olmalarını beklemenin anlamsız olduğu kimi düşüncelerimi, iri delikli edep süzgecimden geçirerek plansızca paylaşmayı planlıyorum seninle; sıcak sıcak. sana sen diye hitap ediyor olmamın sebebini açıklamak zorundaymışım gibi hissettim, hatta unutmamak için buraya not almayı bile düşündüm bir an; ama bunu yapamam. planlı yazmayı planlamadığımı belirtmiştim az evvel. bu şekilde denemeyi daha önce denememiş olmamdan mütevellit, her an burnuna gelebilecek o yanık amatör koku sebebiyle şimdiden senden özür diliyorum. düşüncelerimi sırtlayan kelimelerin doğru olduğunu iddia etmiyorum, hiçbirinin üzerine düşünmüş değilim yazarken. “an itibariyle” öbeğini kullandığımda, eskisi kadar keyif almıyorum artık; zira yalnızca benim öbeğim olmaktan çıktı kendisi. “mütevellit” kelimesini de aynı şekilde kaybetmekten korkuyorum. ekranda ısrarla akmaya devam eden bu kelimeleri gözleriyle kovalayan bünyeleri hayal kırıklığına uğratmamak adına yazıyı yazarken eğlenmeye, eğlendirmeye çalışacağım. şu noktaya kadar bir nefeste yazmış olmama rağmen az sonra tıkanmaya başlayacağımı hisseder gibiyim; fakat açıkçası bu kadar da erken yüzleşmeyi beklemiyordum bu acı gerçekle, işte geldi bile. yanılmışım, tıkanmamak adına cümleyi uzattığımda fark ettim ki; böyle bir denemede tıkanmak neredeyse imkansız. parmaklarım da beynim kadar hızlı çalışıyor olsaydı, şu anda seni çoktan kaybetmiştim büyük ihtimalle. aslında bu denemeye başlarken amacım, çevremde bu gibi denemelerin sayısındaki gözle görülür artıştan duyduğum memnuniyetsizliği dile getirmek idi. yazamadığını düşündüğüm insanların yazabiliyor olduklarını düşünmelerine sebep olan tatsız un kurabiyeleri… sen yazmamalısın, ben senin yerine de yazarım. allah belanızı versin.