ıslak su damlaları üzerine

ışık yoksunu gecenin sessizliğini bir bıçak gibi yırtan çığlıkla uyanmadı; çünkü uykusu terazinin boş kefesini bile oynatamayacak kadar hafif olmasına rağmen, o çok yorgundu. saatinin düzensiz tiktakları onu rahatsız etti, saatinin pili bitiyordu. uyandı ve korkuyla arkasına baktı, yastık yüzünden nefes alamadı, az kalsın boğuluyordu. önünü de göremeyince iyice panik oldu. önüne döndü, ve ışığı açtı. özüne döndü ve düşündü, düşündü, düşündü. çeyreklendi. üşüdü, bir hırka aldı üzerine. bir lokma ekmek ve büyük bir lokma tatlısı yedi. birden masanın üzerindeki, tatlı kargaşayı seyredaldı. üç küçük su damlası, bir diğer su damlasının yeterince ıslak olmadığına kanaat getirmişlerdi besbelli. küçük su damlası direndi, direndi, bir birleşmeye belli ki henüz müheyya değildi. ama kapitalizm yine küçük olanı yutmuştu. kobilerin durumuysa yine kötüydü. boşa giden dört damlanın su faturasına bindireceği yükü hesaplarken, kapıda su saatini değiştiren adamlara lanet okuyordu...